Dat is de meest prikkelende vraag in dit scenario.
Ik heb vaak geprobeerd om mezelf de verplaatsen in de positie van een ouder...
...die net een doof kind heeft gekregen, en twee alternatieve voorgelegd krijgt.
Je kunt kiezen voor gesproken taal en niet gebaren.
We zullen dan alle technologie en kennis gebruiken om je kind een spreker te laten worden.
Of gebarentaal, wat hand in hand gaat met een cultuur die de ouder helemaal niet kent...
...en een taal die de ouders niet kennen die ze moeten leren als een vreemde taal.
Ik denk dat het nuttig is om te onthouden, om je inderdaad in de ouders te verplaatsen...
...omdat we als onderzoekers zo duidelijk het bewijs zien vóór vroeg gebaren met je kind.
We zien de gevaren van niet gebaren met je kind zo duidelijk...
...waar kinderen die laat zijn blootgesteld aan taal hebben moeten lijden.
Voor ons is dat heel zwart-wit, en er is heel weinig twijfel.
Dit is wat je moet doen: je moet gebaren met je kind.
Door het doen van die oefening, mezelf in de positie van een ouder te verplaatsen...
...dat doet me even pas op de plaats maken, omdat ik begrijp hoe heftig het moet zijn...
...om een tweede taal te moeten leren. En we weten hoe slecht volwassenen zijn ...
...in het leren van welke tweede taal dan ook, laat staan gebarentaal.
Daarnaast voed je je kind op in een cultuur die niet die van jou is.
Ik denk dat dat iets heel onnatuurlijks is voor ouders...
...omdat we er allemaal van uit gaan dat we onze kinderen opvoeden in onze cultuur, dezelfde cultuur waar wij bij horen...
...en dat een band er is tussen onze kinderen en onszelf.
Maar als ze opgroeien, en vooral een taal gebruiken die niet de mijne is...
...is dat een groot cultureel verschil.
Ik denk dat de grootste hulpbron voor ouders die voor de gebarentaalweg hebben gekozen...
...waarschijnlijk de scholen en de dovengemeenschap zijn.
Mensen die die taal al beheersen, en die kunnen dienen als de beste rolmodellen voor de taal voor hun kind.
Maar ik denk niet dat het betekent dat de ouders niet…
Ik denk niet dat het betekent dat er geen reden is voor de ouders om de taal te leren.
Ik denk dat kunnen gebaren, ook al is het een enorme opgave vanuit het perspectieve van een tweede taal leren...
...dat is een onderzoeksgebied dat erg is gegroeid in de afgelopen jaren.
Mensen beginnen zich eindelijk te interesseren in onderzoek naar de vraag hoe een horend persoon...
...die geen gebarentaalervaring heeft, hoe die de gebarentaal kan leren.
En het blijkt dat je niet zo… Nieuwe leerders van gebarentaal die van een horende achtergrond komen, beginnen niet met lege handen.
Ze hebben eigenlijk best veel hulpmiddelen tot hun beschikking...
...het curriculum dat we nu hebben, misschien niet zo goed of niet optimaal benut.
Dus onderzoek op dit terrein probeert te identificeren wat voor intuïties en kennis...
...horende mensen, die gesticuleren, en die ook visuele mensen zijn, wat voor intuïties zij al hebben.
Ze kunnen gevormd worden ten bate van gebarentalen...
...of ze kunnen makkelijk toegepast worden op gebarentalen en ze een flinke stap vooruit helpen.
Ik ben heel optimistisch over dit soort onderzoek, ik ben zelf betrokken bij dit soort onderzoek.
Dus ik ben heel optimistisch en ik hoop dat we binnenkort meer leren over hoe horende mensen leren...
...en hoe we hun leren kunnen optimaliseren, opdat ze betere modellen kunnen worden voor hun kinderen.
En je kunt niet genoeg benadrukken hoe fantastisch het is om dezelfde taal te hebben als je kind...
...of in ieder geval vaardig te zijn in dezelfde taal, om een goede band met je kind te kunnen opbouwen...
...om te kunnen communiceren, om die belangrijke manieren van communicatie met je kind op gang te kunnen houden.
Dus ik denk dat, alleen al om die reden, het de moeite waard is voor ouders...
...om in deze nieuwe, onbekende taal te springen en te proberen het te leren.
Maar ik wil ze er ook van verzekeren dat we als onderzoekers ons bewust zijn van het feit dat dit een onderbelicht gebied is.
En dat het heel urgent is voor ouders om gebarentaal snel te leren....
...en het is iets wat meer en meer mensen nu opmerken.
Ik ben heel optimistisch dat we in de nabije toekomst meer zullen weten...
...over hoe we dat proces minder pijnlijk kunnen maken dan het nu is.