Het probleem blijft dat... In Nederland en overal ter wereld heb je ouders die bewust kiezen voor tweetalig onderwijs, maar dan...
Het is een lastige keuze, omdat je dan eigenlijk moet je zeggen...
Nu sinds kort is er ook in Nederland een nieuw systeem, Passend Onderwijs, ingevoerd.
Dat betekent dat kinderen waarmee niets aan de hand is, de ontwikkeling goed loopt, doorstromen naar een reguliere school.
Stel dat er ouders zijn die een dovenschool willen voor hun kind, dan kan dat niet.
Het moet naar een reguliere school...
Dus eigenlijk is het nu tijd om na te denken over een nieuw te bedenken systeem. Van kinderen die naar regulier onderwijs gaan proberen een groep te vinden, een groep te maken.
Dus per regio of in kleinere regio's één school centraal gepositioneerd van waar dove kinderen uit de omgeving erheen kunnen. Zodat er meer dove kinderen bij elkaar zijn.
Omdat: taal kan je niet altijd alleen doen.
Daar heb je een groep voor nodig. Daar heb je lol voor nodig, samen kunnen kletsen in gebarentaal en spelen enzovoorts.
Alleen zijn plus een tolk tegenover je, nee. Je kunt toch niet een taal leren van een tolk?
Nee, dat werkt niet.
Komt daarbij dat kinderen die alleen staan met een tolk tegenover zich, zich gaan schamen.
Tegenwoordig met het CI kan het spraakverstaan en spreken bij kinderen redelijk tot goed zijn. Dus gebaren is minder een noodzaak geworden.
Maar het is hetzelfde in Friesland, daar hoeven de kinderen op zich geen Fries te spreken.
Maar omdat de ouders dat doen, omdat iedereen dat daar doet, gaan de kinderen er vanzelf in mee en vinden ze het normaal.
De status van die taal is goed. Maar de status van gebarentaal is laag.
Gebarentaal wordt gezien als iets voor mensen die zwakbegaafd zijn.
Met een houding van: oh, die kan niet praten. En dan pas: dan moet ik wel gaan gebaren.
Waarom niet deze houding: Ik kan praten. En ook gebaren, dat kan ik ook.
Dat blijft een lastig punt.
Maar voor ouders... Nu met een nieuw systeem is er misschien ook kans voor initiatieven.
Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik goed begrijp dat ouders gefrustreerd zijn.
Die vreselijke frustratie begrijp ik goed.
Omdat ze vanuit het dovenonderwijs niet gesteund worden.
En vanuit ouderverenigingen zijn er nog geen pakkende initiatieven gestart.
Er is iets nodig nu, maar wat precies, dat vind ik lastig om te zeggen.
Maar ik blijf zeggen: Wil je tweetalig onderwijs? Maak een groep.
Probeer een groep te maken.
Als dat niet lukt, oke, ouders kunnen ook andere initiatieven nemen om regelmatig als groep bijeen te komen.
Bijvoorbeeld weekenden organiseren of kampen organiseren, van dat soort dingen.
Als voeding van gebarentaal, dat voeden is belangrijk.