Nou ja kijk, dus ik spreek Engels met mijn kinderen. En dat is natuurlijk wel prima, want iedereen vindt het prima als je Engels praat.
Bijna iedereen. Ik word soms wel een beetje raar aangekeken als ik in de supermarkt Engels praat met mijn kind.
Maar het is wel zo dat de status van een taal op verschillende manieren invloed kan hebben.
Dus in de beschikbaarheid van bronnen en materialen. Dus ja, met het Engels kan ik overal...
kan ik zelfs in de bibliotheek in Utrecht waar ik woon, kan ik gewoon Engelse boeken voor mijn kinderen gaan halen.
Maar ook de attitude van verschillende mensen over wat ze denken over jouw tweetalig opvoeden van jouw kind kan verschillen.
Dus vaak "ja, het is prima als het Engels is, maar als het Turks is, is het misschien wat minder." Voor sommige mensen.
Of als het een taal is waarover mensen denken: ja, wat is het nut daarvan?
Dat is iets waar verschillende mensen, vrienden, familieleden, gewoon iemand op straat een mening over heeft.
En dat kan soms heel lastig zijn als ouder. Je moet een beetje sterk in je schoenen staan en denken van nou dit is het beste voor mijn kind.
Dit is net zoals of je wel of niet snoepjes geeft aan je kind of ja, dat soort dingen.