Een CI bij jonge kinderen vind ik prima maar bij volwassen Doven, dat slaat nergens op.
–Niet voor gewone Doven, maar voor plotsdove mensen is het prima.
–Wat ik bedoel is dat als jij en ik nu een CI krijgen, dat geen nut zou hebben. Maar kinderen moeten zich nog ontwikkelen...
...en daar zie ik het beter gaan. Maar gebaren moeten ook blijven vind ik.
–Zij heeft een vraag.
Gebaren heb je nodig om informatie te krijgen.
–Als geruststelling.
–Luister 's. Het is nooit zwart wit.
Een kind dat gehandicapt is blijf dat altijd. Met een CI denkt men dat een kind helemaal gelijk is aan hen en dat is dus niet zo.
Het blijft beschadigd en zal nooit 100% horen en moet dus ook liplezen.
Gebarentaal samen met NmG is prima. Maar gebarentaal moet de basis zijn. Dat heb je dan voor de rest van je leven..
Het is niet onderzocht hoe lang het goed gaat met een CI. Ze zjn er pas 20 jaar mee bezig. Weet jij hoe het is over 50 of 60 jaar?
Met een CI weet je niet hoe de toekomst eruit ziet. Maar gebarentaal gaat een levenlang mee.
Dus de combinatie Doof en gebarentaal is de beste.
–Veel ouders accepteren doofheid niet. Goed leren praten, daar heb je een CI voor nodig, vinden ze.
–Veel ouders denken dat gebarentaal ingewikkeld is. Het is ook lastig om een nieuwe taal te leren, maar als je begint lukt het gewoon.
–Je ziet aan de kinderen dat ze blij worden als je gebaren maakt.
Voor horende ouders die niets over Doven weten is een CI een kant en klare oplossing. Zo van, daar hoeven we niet meer naar om te kijken.
Maar die ouders moeten ook de andere kant ook zien en bewust worden van de mogelijkheden die Doven hebben.
Het gaat niet om een operatie alleen. Ze moeten ook die andere informatie hebben.
–Dan verliezen ze inkomsten, dat doen ze niet.
Dan verminderd het aantal operaties, hebben ze minder werk en verdienen ze minder. Logisch dat ze dat niet doen. Nu verdienen ze er goed aan.
–Ja, het gaat de dokters ook om het geld. Ze informeren ook niet over het bestaan van Dovenscholen.
Deze kinderen komen op reguliere scholen waar ze zich eenzaam voelen. –Vaak geven ze alleen positieve...
–Dokters moeten ook vertellen over hulpmidelen. Bijvoorbeeld een echtgenote met een CI die elke morgen door haar man gewekt wordt. Terwijl er speciale wekkers bestaan.
Deze mensen bleken hier nooit iets over gehoord te hebben. Dit was een oudere vrouw die doof geworden was.
–Ja... ik kan mij voorstellen dat een CI prima is voor laat- en plotsdove mensen. Zijn weten wat horen is en hebben altijd horende vrienden gehad.
Doof worden is voor hen een shock. Maar voor wie Doof is opgegroeid, pfff, vreselijk...
We zijn gewoon speelgoed. "Kijk daar, die heeft gelukkig een CI, oh wat fijn!" Daar heb ik toch helemaal niks aan.