Wat mij opvalt is dat iemand die slecht praat of communiceert zeker niet gemakkelijk werk vindt.
Dat is gewoon zo. Het comuniceert makkelijker met iemand die goed praat.
Ook al heb je kwaliteiten, bedrijven willen gewoon mensen met wie gemakkelijk gecommuniceerd kan worden...
...en kiezen dan toch liever voor minder gekwalificeerd maar gemakkelijke communicatie.
Kijk maar bij mij in het bedrijf. Ik heb meer kwaliteiten en toch krijgen zij iets omdat ze beter spreken. Ik vind het echt niet kloppen.
–De maatschappij is het probleem, die maakt ons gehandicapt en niet andersom.
Dat is niet zo een twee drie opgelost. Ik denk zelfs nooit.
De horende maatschappij is nu eenmaal op geluid gebasseerd. Een goed en verstaanbaar stemgeluid wordt direct gekoppeld aan intelligentie.
Die gedachte moeten we veranderen. Helaas zijn we maar een kleine groep. We moeten onze positie steeds weer opnieuw uitleggen.
En dan hebben we een goeie gevonden die ons snapt. Dan heeft hij/zij een nieuwe baan gevonden en kunnen we weer van voren af aan beginnen.
Trouwens, weet je wat mij mateloos irriteert? Je ziet dat ik gebarentaal goed beheers...
...en dan neem ik ergens een tolk mee naartoe die aardig kan gebaren, en dan wordt er tegen haar gezegd: wat fantastisch dat je dat kan!
Zit ik er gewoon naast. Betekent dat dan dat ik er niet zo goed in ben en zij wel? Of...? Ik begrijp dat allemaal niet zo goed.
Waarom worden horenden die gebarentaal gebruiken opgehemeld en zijn Doven die dat doen dubieus.
–Doven zijn zeker minder waard of zo.
–Men ziet tolken als tweetalig en zij kunnen vertalen. Wij zijn dan niet belangrijk meer.
Als ik er niet bij praat kan de tolk het niet eens vertalen. –Wat zeg je?
–Nou, als ik er niet bij praat snapt die tolk me niet eens en kan zij niet vertalen. Dat lukt haar niet.
–Ik ben ook tweetalig dus waar slaat dat op om de tolk wel een compliment te geven en mij niet? Ik bedoel maar.