Eerlijk gezegd weet ik dat niet. Als ik iets niet weet zoek ik het altijd op.
Ik spreek niet zo gauw. Vroeger sprak ik echt waardeloos.
Nu ik ouder wordt merk ik dat dit steeds beter gaat.
Door het gebruik van Gebarentaal is mijn taal enorm verbeterd.
Ik weet nu wat ik wil zeggen en dan gaat het spreken in het Nederlands gemakkelijker.
Zonder gebarentaal is het lastiger om mij in het Nederlands te uiten.
Nog steeds gebruik ik tijdens het spreken mijn handen. Ik kan gewoon niet met de handjes op schoot zitten.
Gebarentaal zit gewoon in mij. Thuis was dat onze taal. Ik weet gewoon niet beter.
Ik weet nog dat jullie twee toen op vakantie gingen naar Israel.
Amos en ik moesten logeren bij opa en oma. Vreselijk vond ik dat.
Moeder had gezegd dat we dat ook moesten leren. In het weekend mochten we dan naar dove mensen.
Door de week was het echt slikken, maar er was geen andere mogelijkheid. Wat een ramp.
Opa had een scherp gehoor. Een voorbeeld was een glas die ik op de tafel zette. Direct zei hij dat dat zachter moest.
Ik wist toch ook niet hoe hard iets kan klinken.
Een ander voorbeeld was dat ik 's nachts naar de wc moest.
Het was nog zo'n ouderwetse wc met een stortbak en een ketting waaraan je moest trekken.
Ik probeerde heel voorzichtig steeds een beetje door te spoelen maar mijn hoop bleef maar liggen.
Toen opeens mijn opa op het lawaai af kwam en vroeg of de trekker wel in orde was.
Ik dacht dat als ik de wc voorzichtig doortrek dit weinig lawaai maakt, maar het was juist andersom.
Ik werd er helemaal zenuwachtig van. Sowieso kreeg ik altijd heimwee als ik bij horende mensen logeerde.
Ik miste dan gewoon de basis, communicatie. Ik kon het dan niet volgen en voelde me dan echt achterlopen.