Ik weet het nog wel van school.
Ik moest een keertje bij de meester komen omdat ik alsmaar aan het kletsen was.
O ja, ik moet er wel even bij vertellen dat ik in een klas zat van acht kinderen en drie daarvan hadden dove ouders.
Dus na het weekend wisselden we allerlei nieuwtjes uit want onze ouders waren Doof en kenden elkaar.
Bij het begin van de les wilde ik gauw nog iets vertellen, en tja, daar was de meester het niet mee eens.
Hij riep mij bij zich en zei dat als ik door blijf gebaren ik dom zou blijven.
Toen dacht ik na over mijn ouders of zij dan ook dom zijn. Dat is blijven hangen.
Ik durfde dat niet tegen hun te zeggen want ik wilde ze toch niet beledigen.
Dit voorval verdween langzamerhand uit mijn geheugen. Maar later vond ik het toch echt wel een belediging voor mijn ouders.
Ik denk dat ik een jaar of negen, of tien was.
–Ja, wij hadden een keer een gesprek op school en de onderwijzer zei iets tegen ons.
Zegt mijn vader: zeg, maak eens wat gebaren, zo verstaan ze je toch niet!
Die onderwijzer wist niet waar hij kijken moest. Later zei de onderwijzer dat hij zich daarvoor nog steeds schaamde.
Dat was een onderwijzer op de Dovenschool. –Die man kon helemaal niet gebaren.
Dus als hij wat zei konden wij hem niet verstaan en daarom werd mijn vader zo boos.
–In die tijd was er nog flink wat oralisme.
–Nee die onderwijzer schaamde zich hiervoor.
Hij zei later dat hij mijn vader nooit was vergeten. Die had gezegd dat gebarentaal toch de taal van Doven is.
–Mijn moeder bedoelt dat zij beter kon liplezen dan mijn vader en daardoor alles sneller begreep.
Zonder gebaren zat mijn vader er voor joker bij.
Dus zei mijn opa tegen de onderwijzer: hé, maak jij eens wat gebaren!
Die onderwijzer vroeg zich daarna af waar hij nou toch mee bezig was.
Je moet niet vergeten dat in die tijd Nederlands spreken en schrijven verplicht was.
Je ziet gewoon hoe belangrijk gebarentaal is om van alles te weten te komen.
Het niet mogen gebaren is onderdrukking. Tegenwoordig heb je een CI.
Trouwens, mijn vader wilde niet dat ik mij liet opereren. Ik ben toch gewoon wie ik ben!