Ik weet niet hoe of wat, maar ik had eens een beeld en tekende toen twee werelden met daar tussen een brug.
De ene wereld was de Dovenwereld en de ander de horende wereld en vanuit beide werelden kon je oversteken naar de andere.
Ik op mijn achtste en jij op je vijfde, wij waren ons toen al bewust van deze twee werelden...
...en hadden toen ook al die brug getekend. We noemden die tekening Aflas.
Net als Atlas, maar dan met een F. Omdat we Doof en horend wilden mixen.
Ook als horende mensen vanuit ons dovenperspectief dan iets mafs deden noemden we dat Aflas
Bijvoorbeeld als mijn vader een bepaald gebaar maakte, zeiden we gniffelend tegen elkaar : "Aflas!!!"
Vreselijk he... Maar we waren ons toen al bewust van die twee werelden.
Nou ja, vind ik gewoon leuk om dat even te noemen.
–Je hebt het dan over, ehm... twee werelden...
–Twee werelden, maar met een brug er tussen. –Precies, twee werelden.
Wat een rijkdom, twee mooie werelden. Niet met handicaps of de een beter dan de ander, maar beide met een eigen cultuur.
En je hoeft niet te kiezen, je kunt in beide leven en de brug over gaan als je dat zelf wil.
En die "brug" is communiceren in gebarentaal en het hebben van een open houding.