Dankzij haar (Martie Koolhof) dachten onze ouders veel positiever over dove kinderen.
–Precies! Dat vind ik belangrijk. Ouders die positieve gesprekken hebben met dove volwassenen waardoor veel zorgen verdwijnen.
De verandering die onze ouders daardoor ondergingen had op ons een positieve invloed. De vraag is dan welke invloed een negatieve houding ten opzichte van doofheid op ons zou hebben gehad.
Misschien waren we dan wel veel onzekerder dan nu. Eigenlijk zijn wij het bewijs hoe dove kinderen kunnen worden als ouders positieve verhalen horen...
Kijk naar ons. wij zijn sterke persoonlijkheden, vol zelfvertrouwen en we weten van aanpakken en willen iets bereiken.
Wat natuurlijk ook scheelt is dat wij als zussen steun hebben aan elkaar.
Als je enige doof kind in een familie bent dan heb je het wel zwaar. Dat hoor ik ook van mijn vrienden en mijn vriend die als enige in de familie doof is zegt dat ook.
Wij kennen dat gevoel niet. Dat zei ik gisteren nog tegen jou. Als wij op vakantie waren en met de familie gingen eten, dan hadden wij elkaar.
Dat moet je je eens voorstellen, dat je dan alleen bent. Heftig hoor.
–Eigenlijk heb ik nu pas "ontdekt" wat dat betekent en ik ben 32. Wij waren bij de familie altijd met ons tweeën. Eigenlijk had ik meer zelf mijn best moeten doen om contact te maken.
Aan de andere kant, als je alleen bent doe je meer je best om met ooms en tantes in contact te komen. En wij? Och, wij hadden het samen gezellig.
Als ik wat minder met mijn zus had gekletst dan hadden de ooms en tantes ook meer hun best moeten doen. Nu was het: ach, zij hebben elkaar wel.
Onze moeder was ook tolk, dus wij hadden op familiefeestjes altijd een tolk bij de hand. Zij vertaalde voor ons.
Net als mijn vader, die is ook behoorlijk gebarentaalvaardig. Zij deden gewoon altijd hun best voor ons om alles te vertalen.
–Ik weet nog wel toen ik, denk ik zestien of zeventien was en jij voor vier maanden naar India ging. Ik liep daar toen wel tegen aan hoor zo in mij eentje tussen de familie.
Oké, jij ontdekt dat pas nu, op je 32ste, maar ik moest toen veel meer opkomen voor mezelf. Dus ik ben wel erg blij met mijn zus.