Zal ik nog iets zeggen over de Dovencamping? –Ja dat is goed.
In die tijd, in de jaren '80, zag je dat een groep horende ouders van dove kinderen zich inzetten om allerlei belemmeringen op een creatieve manier aan te pakken.
In die tijd is er ook de Dovencamping opgericht. In die groep zaten o.a. onze ouders...
...de ouders van Selda, een klasgenoot van mij, en nog een aantal. Zij wilden graag contacten onderhouden met andere ouders en ervaringen uitwisselen
In die tijd werd door de audiologische centra doof als een probleem benaderd en in de negatieve sfeer getrokken en zij wilden juist ook leuke dingen doen.
-Ja gezellig samen iets doen.
-Toen bedachten ze iets voor de zomervakantie. Ouders hadden namelijk gemerkt dat veel dove kinderen de zomervakantie helemaal niet leuk vonden omdat ze thuis alleen waren.
Het was lastig om met horende kinderen samen te spelen. Toen dachten ze waarom niet samen op vakantie zodat de kinderen ook tijdens de vakantie lekker kunnen gebaren.
Om die reden is de Dovencamping ontstaan.
Ik ben er echt dankbaar voor dat ze dit toen hebben opgezet. Ik heb er zoveel leuke herinneringen aan.
Er waren dove volwassenen, dove jongeren en dove kinderen. We deden dan speurtochten in het bos.
We werden geschminkt, er was een keer een clown, we speelden, gingen een dagje naar een pretpark of een dierentuin, van alles.
En... je ontmoette mensen van verschillende leeftijden.