Zo ging het verder. Ik groeide op en ging naar de Guyotschool. Daar heb ik een erg leuke tijd gehad, omdat ik daar met zoveel doven samen was.
Plus ik was ook nog samen met een dove broer erbij, geweldig. Dat was tof.
Maar aan de andere kant vond mijn broer het jammer dat we altijd samen samen waren. Met school en dezelfde vriendengroep, daar had Achmed soms wel genoeg van.
Hij wou liever ook eens iets stiekems kunnen uithalen, met een groepje wat beleven, dat was perfect geweest. Van hem hoef ik niet altijd te weten wat hij, mijn broer Achmed, aan het doen is.
Ja... Maar ja, ik zeg tegen hem: 'Wij zijn doof, zo is dat. Het is ook goed samen.'
Het is ook makkelijk met elkaar kletsen in gebarentaal.
Plus ik had vier broers, ja in die tijd, vier broers die horend zijn.
Een zusje is later erbij gekomen, ze is nu dertien jaar oud, dus.
Nu heb ik in totaal vijf broers en een zus en ik, ik was het enige meisje.
Ik deed jongensdingen, we beleefden samen avonturen. Een leuke tijd heb ik gehad.