De vraag is dus: is gebarentaal een taal?
Ik heb daar onlangs een beschrijving van gemaakt voor een encyclopedie, en de vraag gaat terug naar: wat is een taal? Wie beslist dat een taal een taal is?
Er is een beroemde taalkundige, Charles Hockett, en hij heeft kerneigenschappen opgesomd die samen definiëren wat een taal tot taal maakt.
Zoals vervangbaarheid, 'interchangeability,' en discreetheid van categorieën. Deze kenmerken zijn dus onderdeel van een echte taal.
Maar niet elk communicatiesysteem heeft al deze kenmerken. Wellicht heeft een communicatiesysteem er twee of drie, maar niet meer. Een communicatiesysteem is ook een gesloten systeem, dat voor een specifieke situatie gebruikt wordt en dat een bepaalde reden heeft.
En je kunt het zeker niet altijd gebruiken in heel verschillende situaties. Dan kun je bijvoorbeeld alleen praten over het hier en nu. Dus er is geen verplaatsing mogelijk.
Maar bij een taal kan dat wel. Daarmee kun je praten over 500 jaar later. Of kun je praten over een denbeeldige wereld met monsters. Dat definieert mede wat taal is.
Gesproken taal is hetzelfde als gebarentaal in dat opzicht: je kunt praten over een andere plaats en tijd. Er zijn grammaticale onderdelen en er is een syntaxis.
En je moet die regels in de grammatica ook volgen. Je kunt niet zomaar willekeurig gebaren maken.
Dus deze ontwerpkenmerken die een taal definiëren, zoals grammatica, hebben bepaalde conventies.
De gebaren zijn verbonden aan hoe die in de gemeenschap gebruikt worden. Dus er is zeker ook variatie in gebaren tussen gemeenschappen.
Dat heb ik dus net beschreven in de encyclopedie.