De school voor slechthorenden was niet leuk. Ik vond het ook een beetje een domme groep. The school for the hearing impaired wasn't fun. I also thought the people in the group were a bit dumb.
Ik zat er met nog een dove jongen met wie ik nog contact heb. Alles ging langs mee heen en we speelden alleen maar. There was a deaf boy there, with whom I still have contact. I didn't pick up much and all we did was play.
Op de Ammanschool was het leuk want iedereen gebaarde net als thuis. Maar tijdens de lessen begreep ik niks. The Ammanschool was fun because everybody was signing, just like we did at home. But during classes I didn't understand anything.
Ik kon niet rekenen en was overal slecht in en voelde me daardoor steeds slechter. I couldn't do math, and I was bad at everything and felt worse and worse because of it.
Maar omdat ik toch volhield en mijn moeder me hielp ging het steeds beter, en werd ik uiteindelijk de beste van de klas. But because I kept going and my mom helped me it started going better, and eventually I was at the top of the class.
Ik kon eerder van school af, dus blijkbaar was de dovenschool wel goed voor mij. I could leave school early, so apparently the deaf school was right for me.
Ja zeker, Zeker. Gebarentaal is mijn moedertaal. Yeah, absolutely. Sign language is my native language.
Thuis gebruik ik gebarentaal, eigenlijk overal, meer dan gesproken taal. At home I use sign language, everywhere actually, more than spoken language.