Ik weet het nog wel van school. I remember when I was in school.
Ik moest een keertje bij de meester komen omdat ik alsmaar aan het kletsen was. The teacher called me out once because I kept chatting.
O ja, ik moet er wel even bij vertellen dat ik in een klas zat van acht kinderen en drie daarvan hadden dove ouders. Oh, I do have to add that I had a class of eight kids and three of them had deaf parents.
Dus na het weekend wisselden we allerlei nieuwtjes uit want onze ouders waren Doof en kenden elkaar. So after the weekend we'd exchange all kinds of stories because our parents were deaf and knew each other.
Bij het begin van de les wilde ik gauw nog iets vertellen, en tja, daar was de meester het niet mee eens. At the start of the class I wanted to quickly say something, and yeah, the teacher didn't agree.
Hij riep mij bij zich en zei dat als ik door blijf gebaren ik dom zou blijven. He called me to him and said that if I kept signing I'd stay dumb.
Toen dacht ik na over mijn ouders of zij dan ook dom zijn. Dat is blijven hangen. Then I thought about my parents and if they were dumb. I kept thinking about that.
Ik durfde dat niet tegen hun te zeggen want ik wilde ze toch niet beledigen. I didn't want to tell them because I didn't want to insult them.
Dit voorval verdween langzamerhand uit mijn geheugen. Maar later vond ik het toch echt wel een belediging voor mijn ouders. This incident slowly disappeared from my memory. But later I thought it was an insult to my parents.
Ik denk dat ik een jaar of negen, of tien was. I think I was about nine or ten.
–Ja, wij hadden een keer een gesprek op school en de onderwijzer zei iets tegen ons. –Yeah, we had a talk at that school once and the teacher said something to us.
Zegt mijn vader: zeg, maak eens wat gebaren, zo verstaan ze je toch niet! My dad said: will you sign, this way they can't understand!
Die onderwijzer wist niet waar hij kijken moest. Later zei de onderwijzer dat hij zich daarvoor nog steeds schaamde. That teacher didn't know what to do. Later he said he was still embarrassed about that.
Dat was een onderwijzer op de Dovenschool. –Die man kon helemaal niet gebaren. That was a teacher at the deaf school. –That man couldn't sign at all.
Dus als hij wat zei konden wij hem niet verstaan en daarom werd mijn vader zo boos. So when he would say something we couldn't understand him, and my dad got angry about that.
–In die tijd was er nog flink wat oralisme. –Back then there was quite a lot of oralism.
–Nee die onderwijzer schaamde zich hiervoor. –The teacher was ashamed of it.
Hij zei later dat hij mijn vader nooit was vergeten. Die had gezegd dat gebarentaal toch de taal van Doven is. He later said that he never forgot my dad. He had said that sign language was really the deaf people's language.
–Mijn moeder bedoelt dat zij beter kon liplezen dan mijn vader en daardoor alles sneller begreep. –My mom means that she was better at lip reading than my dad and that's why she understood everything quicker.
Zonder gebaren zat mijn vader er voor joker bij. Without signs my dad can't understand.
Dus zei mijn opa tegen de onderwijzer: hé, maak jij eens wat gebaren! So my grandpa said to the teacher: will you just sign!
Die onderwijzer vroeg zich daarna af waar hij nou toch mee bezig was. After that that teacher wondered what he was doing.
Je moet niet vergeten dat in die tijd Nederlands spreken en schrijven verplicht was. You shouldn't forget that back then speaking and writing Dutch was mandatory.
Je ziet gewoon hoe belangrijk gebarentaal is om van alles te weten te komen. It's clear that sign language is really important to get to know all kinds of things.
Het niet mogen gebaren is onderdrukking. Tegenwoordig heb je een CI. Not being allowed to sign is being supressed. Nowadays there are CI's.
Trouwens, mijn vader wilde niet dat ik mij liet opereren. Ik ben toch gewoon wie ik ben! By the way, my dad didn't want me to have surgery. I just am who I am!