Zo ging het verder. Ik groeide op en ging naar de Guyotschool. Daar heb ik een erg leuke tijd gehad, omdat ik daar met zoveel doven samen was. That's how it went. I grew up and went to the Guyot school. I really liked it there, because I was there with so many deaf people.
Plus ik was ook nog samen met een dove broer erbij, geweldig. Dat was tof. And I was also together with a deaf brother, great. That was cool.
Maar aan de andere kant vond mijn broer het jammer dat we altijd samen samen waren. Met school en dezelfde vriendengroep, daar had Achmed soms wel genoeg van. But on the other hand my brother didn't like that we were always together. With school and the same group of friends, Achmed did get tired of that sometimes.
Hij wou liever ook eens iets stiekems kunnen uithalen, met een groepje wat beleven, dat was perfect geweest. Van hem hoef ik niet altijd te weten wat hij, mijn broer Achmed, aan het doen is. He wanted to be able to do something secret every once in a while, experience something with a group, that would have been perfect. He felt that I didn't need to know everything he did.
Ja... Maar ja, ik zeg tegen hem: 'Wij zijn doof, zo is dat. Het is ook goed samen.' Yeah... But I tell him: 'We're deaf, that's how it is. It's also nice together.'
Het is ook makkelijk met elkaar kletsen in gebarentaal. It's also easy to chat together in sign language.
Plus ik had vier broers, ja in die tijd, vier broers die horend zijn. Plus I had four brothers back then, four hearing brothers.
Een zusje is later erbij gekomen, ze is nu dertien jaar oud, dus. A sister was born later, she's thirteen now, so.
Nu heb ik in totaal vijf broers en een zus en ik, ik was het enige meisje. Now I have five brothers and a sister, and I, I was the only girl.
Ik deed jongensdingen, we beleefden samen avonturen. Een leuke tijd heb ik gehad. I did boy things, we went on adventures together. I had a nice time.